Zastosowanie hiperbarycznej terapii tlenowej w dziedzinie laryngologii dotyczy przede wszystkim problemów zaburzeń czynności ucha środkowego, najczęściej nagłej głuchoty. Dolegliwości te, spowodowane mogą być urazem mechanicznym, zakażeniem bakteryjnym, wirusowym, zaburzeniem autoimmunologicznym lub naczyniowym.
Komórki czuciowe znajdujące się w uchu środkowym, nie mają bezpośredniego zaopatrzenia w tlen drogą naczyniową dlatego są one uzależnione od wychwytu tlenu z endolimfy drogą dyfuzji.
Tlen podany pod ciśnieniem, podczas zabiegu HBOT, powoduje zwiększenie ciśnienia parcjalnego tlenu w uchu wewnętrznym, to z kolei ułatwia zaopatrywanie w tlen komórek czuciowych ucha wewnętrznego. Prowadzi to do poprawy właściwości reologicznych i mikrokrążenia, a w efekcie do optymalnej regeneracji struktur ucha wewnętrznego.
Wczesne rozpoczęcie leczenia tlenem hiperbarycznym istotnie poprawia rokowanie pacjenta. Wielokrotnie powoduje nawet całkowite ustąpienie zaburzeń słuchu.
Aktualnie do leczenia hiperbarią tlenową kwalifikuje się następujące choroby narządu słuchu:

•  nagła głuchota,
•  szumy uszne,
•  urazów akustycznych,
•  choroby Meniere'a,
•  zapalenia ucha zewnętrznego.

 

ZASTOSOWANIE